profil

Ekspansja Normanów w VIII-XI w. i jej wpływ na dzieje średniowiecznej Europy.

drukuj
satysfakcja b/d

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Normanowie czyli inaczej Wikingowie byli zamieszkałymi w Skandynawii wojownikami, odkrywcami, kupcami bądź też piratami, którzy począwszy od VIII w. podejmowali wyprawy łupieżcze, kupieckie bądź osadnicze w rejonie całej Europy, Grenlandii oraz Ameryki. Dla ludzi żyjących w starożytności dzisiejsza Skandynawia, która jest również ojczyzną Normanów była nieznanym i tajemniczym lądem określanym przez niektórych jako Thule, Scantinavia, Scandia lub też „góra Saevo”.
Pierwsze doniesienia z tej „dalekiej Północy” pochodzą z czasów Cesarstwa Rzymskiego, gdy ludy barbarzyńców zaczęły osiedlać się w granicach Imperium. Skandynawia nie była krainą zachęcającą do życia. Jej mroźny i surowy klimat oraz mało żyzna gleba stanowiła znaczną trudność dla osiedlających się tam ludzi. Dlatego też zamieszkujące tam ludy germańskie utrzymujące się z powodu niegościnnego klimatu z wielkim trudem bardzo często przenosiły się na południe, za morze. Na początku VI w.n.e. Prokopiusz z Cezarei dysponował już dosyć dokładnymi informacjami o tychże terenach jednakże dopiero 500 lat później Adam z Bremy spisał pierwszą wiarygodną charakterystykę Skandynawii.
Struktura społeczna wikingów była oparta na systemie plemiennym i rodach. Na czele rodu stał wódz bądź też naczelnik, którego wspierała starszyzna plemienna (rodowa). Niżej znajdowali się wolni kmiecie którzy tworzyli rody skupiające krewnych. W VI –XI w.n.e. w życiu ludów Północy dokonał się szereg zmian zarówno ekonomicznych jak i społecznych powodując utworzenie pierwszego ustroju wczesnofeudalnego w tej części Europy. Rody i plemiona zaczęły łączyć się w większe grupy, na których czele stali jarlowie czyli wodzowie. Jarlowie byli najważniejszymi członkami danej grupy i to dla nich przeznaczano najwięcej łupów zdobytych podczas wypraw. Dysponowali oni również sporymi posiadłościami i pracującymi na nich niewolnikami.
Jako twardzi, silni i niezrównani żeglarze, Normanowie na swoich łodziach przemierzali całą Europę od Islandii oraz Rusi po Hiszpanię i Bizancjum. Dali oni początek wielu dzisiejszym państwom m.in. Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, a także skolonizowanej w IX w.n.e. Islandii. Słowo „wiking” pochodzi od nazwy morskich, zbrojnych wypraw. Aby zrozumieć dlaczego Wikingowie musieli udawać się na wyprawy należy wziąć pod uwagę kilka czynników. Pierwszym z nich jak już mówiłem był surowy i mroźny klimat skandynawski oraz mała ilość ziem zdatnych pod uprawę. Większość z tych ziem znajdowała się na półwyspie Jutlandzkim oraz w południowej części Półwyspu Skandynawskiego. Kolejnym czynnikiem był nagły wzrost ludności normańskiej pod koniec VIII w.n.e.. Spowodowany on był ociepleniem się klimatu oraz polepszeniem technik rolniczych czyli mówiąc wprost - produkcją większej ilości żywności.

Data dodania: 2014-03-05

Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Typ pracy