profil

satysfakcja 78 % 241 głosów

Interpretacja wiersza „Rozłączenie” Juliusza Słowackiego

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Wiersz „Rozłączenie” Słowackiego ma charakter intymnego wyznania i przybiera formę listu, który podmiot liryczny pisze do ukochanej kobiety. Rolę listonosza spełnia „biały gołąb smutku”, ciągle przenosząc wieści. Słowa, które wypowiada „ja” liryczne świadczą o tym, że zna on bardzo dobrze adresata swoich rozmyślań:
„Wiem, kiedy płaczesz w cichej komnacie zamknięta;
Wiem, o jakiej godzinie wraca bolu fala,...”
Najprawdopodobniej kobietą, do której zwraca się podmiot, jest jego matka. Cała sytuacja rysująca się w utworze ma osobisty, uczuciowy ton.
Osoba mówiąca w wierszu, tułacz, przebywający z dala od ojczystego kraju, pogrążony w żalu, wraca wyobraźnią do dobrze znanych mu stron, wspomina szczególnie mu bliską osobę. Oddalenie tych dwojga potęguje w wierszu kontrastowe zestawienie dwóch obrazów otoczenia, w którym każda z tych osób się znajduje. Pejzaż otaczający adresatkę utworu jest zamazany i mglisty. Patrzymy na niego przez pryzmat czasu i przestrzeni:
„Wiem, gdzie malować myślą twe oczy i postać
Między jakimi drzewy szukać białej szaty.”
Miejsce pobytu podmiotu zostało zobrazowane w sposób wyrazisty, jednakże silnie zmetaforyzowany.
„Potem jezioro z niebem dzielić na połowę,
W dzień zasłoną gór jasnych, w nocy skał szafirem;”
Podmiot uzyskuje psychiczny kontakt z ukochaną osobą, rysując sobie w wyobraźni znajome miejsca, wyobrażając sobie ją przy wykonywaniu codziennych zajęć. Takiej możliwości nie ma jednak adresatka.
„Ale ty próżno będziesz krajobrazy tworzyć,...”
Jednak tenże trud tworzenia krajobrazu przejmuje sam mówiący, poetycko i dokładnie opisując miejsce, w którym się znajduje. Relacja ta jest bardzo dynamiczna i pełna ekspresji.
W ostatniej zwrotce wiersza podmiot liryczny wyraża przekonanie o niemożliwości spotkania dwojga rozłączonych. Żali się, że ich rozstanie będzie wieczne.
„Lecz choć się nigdy, nigdzie połączyć nie mamy,...”
Dużą rolę w tworzeniu kontrastu pomiędzy światem podmiotu, a światem jego ukochanej kobiety odgrywa anafora. W zwrotkach dotyczących adresatki autor pięciokrotnie powtórzył słowo „wiem”. Jemu antytetycznym jest wyrażenie „ale ty nie wiesz” zastosowane w zwrotkach opisujących otoczenie osoby mówiącej. Pięknie oddaje to różność sytuacji, w jakich te dwie osoby się znajdują. Zmysłowe opisy krajobrazu otaczającego jezioro, nad którym znajduje się podmiot zostały silnie zdynamizowane poprzez nagromadzenie czasowników oznaczających ruch („zwalić i położyć”, „tworzyć”). Uwydatnia to intensywność uczuć podmiotu. Siłę wyrazu wzmacniają także wyszukane metafory: („włosem deszczu skałom wieńczyć głowę”), oraz epitety („gołąb smutku”). Również symbol gwiazdy będący to adresatką, to znów jej stróżem, sprawia, że wiesz jest ciekawszy, intrygujący.
Mimo, iż fizyczna rozłąka tych dwóch bliskich sobie osób trwać będzie wiecznie, ich duchowy związek nigdy się nie skończy. Psychiczny sojusz dwóch dusz jest nierozerwalny. Nic go nie może zniszczyć.


Przydatna praca? Tak Nie
Komentarze (14) Brak komentarzy zobacz wszystkie
7.1.2007 (12:14)

nie wiem dlaczego sie czepiacie... analize srodkow stylistycznych ZAWSZE powinno sie zawrzec w interpretacji KAZDEGO wiersza.. mam tylko obiekcje co do tej anafory... nie wszystko tez znalazlo sie w pracy, ale nic blednego nie znalazlam, z tego co zostalo tu napisane..

27.7.2006 (14:29)

Od kiedy to w interpretacji analizuje sie srodki stylistyczne?? O co wam chodzi, zinterpretowal i tyle. Czy w tytule jest "Analiza i interpretacja"?? Myślcie ludzie

27.7.2006 (14:21)

II e tu była pozd :P fajna praca tylko .....gdzie jest analiza srodkow stylistycznych :P

27.7.2006 (14:21)

Praca moze i jest dobra ale na pewno nie pod kątem nowej matury! Ludzie to nie jest praca nawet na poziomie podstawowym! Gdzie sa srodki stylistyczne? Gdzie jezyk? I gdzie forma?? TRAGEDIA!

27.7.2006 (14:21)

liczne błędy stylistyczne, poziom szkoły podstawowej, mylna interpretacja ostatniej strofy. Brak interpretacji strukturalnej tekstu. Brak analizy metaforyki wiersza. student polonistyki

Teksty kultury


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.