profil

Wpływ dzieciństwa w rodzinie alkoholowej na dorosłe życie potomstwa

drukuj
satysfakcja 80 % 15 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Taka postawa rodzicielska powoduje, że proces socjalizacji przebiegający w rodzinie nie polega tylko na konformistycznym przystosowaniu się do reguł wyznaczonych przez rodziców, ale motywuje dziecko do samodzielnej, aktywnej działalności, umożliwiającej mu kształtowanie osobowości nowoczesnej, na którą składają się m.in.: rozbudowana potrzeba osiągania, wysoki poziom empatii, nonkonformizm, otwartość na nowe doświadczenia, gotowość do świadomej akceptacji zmiany, zdolność do zbierania informacji o faktach i umiejętność wykorzystywania wiedzy w podejmowanych działaniach, umiejętność planowania zarówno w sprawach osobistych, rodzinnych, jak i publicznych, wysokie aspiracje oświatowe i zawodowe, szacunek dla godności innych osób, uniwersalizm i optymizm w postępowa¬niu, orientacja na przyszłość. Cechy te są niezbędne do tego, aby świadomie kierować swoim rozwojem osobistym i jednocześnie stać się aktywnym członkiem społeczeństwa, umiejącym dostosować się do zmian oraz te zmiany organizować.

1.4. Dysfunkcyjny system rodzinny

Rodziny z problemem alkoholowym są określane mianem rodzin dysfunkcyjnych, dlatego zasadnym dla celów pracy wydaje się bliższe przyjrzenie się temu problemowi. W tym miejscu pracy zostanie omówiona struktura i mechanizmy działania rodziny dysfunkcyjnej.
Członkowie rodziny tworzą układ, na który możemy spojrzeć jak na sy¬stem. Funkcjonowanie systemu jest wynikiem wzajemnych oddziaływań po¬szczególnych jego elementów (członków rodziny) oraz samej struktury (we¬wnętrznych interakcji zachodzących pomiędzy emocjami a myślami u danej osoby).
Każda osoba w rodzinie to ogniwo systemu: jednostka wpływa na funkcjonowanie całego układu, zaś działanie owego układu determinuje zachowa¬nia poszczególnych elementów. Jednakże siła układu jako całości znaczy więcej niż siła sumy poszczególnych jego jednostek. Efekt działania systemu zwanego rodziną można opisać na przykład w wymiarze zdrowy – chory, funkcjonalny – dysfunkcjonalny.
Maria Ziemska określa rodzinę mianem dysfunkcyjnej, gdy „nie spełnia ona należycie swych zadań zarówno względem społeczeństwa, jak i wo¬bec swych członków” .
Rodzina dysfunkcyjna to rodzina o nieprawidłowych relacjach, takich, które uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie systemu rodzinnego. Przyjmowane normy i pełnione role nie zostały w niej wyraźnie nakreślone i zaakceptowane. Także kontakty z otoczeniem często nie są prawidłowe.
Rodzina dysfunkcyjna jest stworzona przez dysfunkcyjne małżeństwo, takie małżeństwa zaś tworzą dysfunkcyjne osoby, które odnajdują się wzajemnie i żenią ze sobą. Jednym z tragicznych faktów jest to, że osoby dysfunkcyjne prawie zawsze znajdują inną osobę, która działa albo na tym samym, albo na większym poziomie dysfunkcji. Tak więc pierwszą cechą rodziny dysfunkcyjnej jest to, że jest ona fragmentem wielopokoleniowego procesu. Tkwi ona, a raczej porusza się w swego rodzaju błędnym kole i nie potrafi się z niego wydostać, opierając się wyłącznie na własnych siłach.

Data dodania: 2012-03-29

Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Typ pracy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.