profil

satysfakcja 80 % 15 głosów

Wpływ dzieciństwa w rodzinie alkoholowej na dorosłe życie potomstwa

drukuj
Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Cechy te są niezbędne do tego, aby świadomie kierować swoim rozwojem osobistym i jednocześnie stać się aktywnym członkiem społeczeństwa, umiejącym dostosować się do zmian oraz te zmiany organizować. 1.4. Dysfunkcyjny system rodzinny Rodziny z problemem alkoholowym są określane mianem rodzin dysfunkcyjnych, dlatego zasadnym dla celów pracy wydaje się bliższe przyjrzenie się temu problemowi. W tym miejscu pracy zostanie omówiona struktura i mechanizmy działania rodziny dysfunkcyjnej. Członkowie rodziny tworzą układ, na który możemy spojrzeć jak na sy¬stem. Funkcjonowanie systemu jest wynikiem wzajemnych oddziaływań po¬szczególnych jego elementów (członków rodziny) oraz samej struktury (we¬wnętrznych interakcji zachodzących pomiędzy emocjami a myślami u danej osoby). Każda osoba w rodzinie to ogniwo systemu: jednostka wpływa na funkcjonowanie całego układu, zaś działanie owego układu determinuje zachowa¬nia poszczególnych elementów. Jednakże siła układu jako całości znaczy więcej niż siła sumy poszczególnych jego jednostek. Efekt działania systemu zwanego rodziną można opisać na przykład w wymiarze zdrowy – chory, funkcjonalny – dysfunkcjonalny. Maria Ziemska określa rodzinę mianem dysfunkcyjnej, gdy „nie spełnia ona należycie swych zadań zarówno względem społeczeństwa, jak i wo¬bec swych członków” . Rodzina dysfunkcyjna to rodzina o nieprawidłowych relacjach, takich, które uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie systemu rodzinnego. Przyjmowane normy i pełnione role nie zostały w niej wyraźnie nakreślone i zaakceptowane. Także kontakty z otoczeniem często nie są prawidłowe. Rodzina dysfunkcyjna jest stworzona przez dysfunkcyjne małżeństwo, takie małżeństwa zaś tworzą dysfunkcyjne osoby, które odnajdują się wzajemnie i żenią ze sobą. Jednym z tragicznych faktów jest to, że osoby dysfunkcyjne prawie zawsze znajdują inną osobę, która działa albo na tym samym, albo na większym poziomie dysfunkcji. Tak więc pierwszą cechą rodziny dysfunkcyjnej jest to, że jest ona fragmentem wielopokoleniowego procesu. Tkwi ona, a raczej porusza się w swego rodzaju błędnym kole i nie potrafi się z niego wydostać, opierając się wyłącznie na własnych siłach. Rodziny dysfunkcyjne można scharakteryzować w następujący sposób: • zaprzeczają swoim problemom. W ten sposób nigdy nie dochodzi do ich rozwiązania. W takich rodzinach zaprzecza się także pięciu potencjałom człowieka: uczuciom, spostrzeżeniom, myślom, dążeniom i wyobrażeniom. • są „zakorzenione we wstydzie” (dzieci często wstydzą się swojej rodziny). • mają utrwalone, zamrożone, sztywne role. • ich członkowie mają zaplątane granice pomiędzy sobą. Czują się tak, jak czują się inne osoby w rodzinie. • ich członkowie nie mogą zaspokoić swoich indywidualnych potrzeb. Są one odkładane, aby umożliwić zaspokojenie potrzeb systemu. Dlatego w takiej rodzinie prawie zawsze istnieje jakiś niewielki poziom złości i depresji. • system komunikacji polega na otwartym konflikcie albo na zgodzie na to, żeby nie było niezgody.

Data dodania: 2012-03-29

Autor kong
Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Typ pracy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.