profil

Geneza i znaczenie wojny stuletniej

drukuj
satysfakcja 58 % 7 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Średniowiecze to epoka, w której zaczęły kształtować się stosunki polityczne między państwami, w wyniku czego dochodziło do licznych wojen. To one prawie całkowicie zdominowały ówczesny świat powodując niestabilność polityczną i ogólny chaos.
Jednym z najdłuższych i najkrwawszych konfliktów zbrojnych tego okresu była tzw. wojna stuletnia. Był to antagonizm pomiędzy Francją a Anglią. Francja położona jest w zachodniej części Europy, w zakolu pomiędzy Morzem Śródziemnym, Oceanem Atlantyckim i kanałem La Manche, który oddziela ją od Anglii. Umowne ramy czasowe wojny to koniec roku 1337 do 1453, trwała ona ponad sto lat i dlatego została nazwana stuletnią. Jednak myślę, że początki konfliktów anglo-francuskich zaczęły się już w XI wieku gdy książę Normandii przejął królestwo angielskie. Próbował on podporządkować sobie ziemie francuskie. Napięte stosunki uległy pogorszeniu gdy na tron angielsko-normandzki wstąpił Henryk II, który dzięki małżeństwu z Eleonorą Akwitańską-byłą żona Ludwika VII francuskiego króla, uzyskał ziemie w zachodniej części Francji (Akwitania). Na skutek takiego obrotu spraw władca nie tylko pragnął przejąć kontrolę nad królestwem francuskim ale także przyłączyć je do Anglii. W 1173 roku rozpoczęły się wojna pomiędzy Henrykiem a Filipem Augustem, który sprzymierzył się z jego zbuntowanymi synami – najpierw Henrykiem Młodym Królem, później Ryszardem Lwie Serce. W 1189 r. król Anglii skapitulował przed Filipem Augustem po czym wkrótce umarł. Wtedy Ryszard odziedziczył koronę angielska, a dawny sojusz zmienił się w ostry konflikt, który toczył się jeszcze za panowania Jana bez Ziemi i Henryka III. Anglia i Francja walczyły ze sobą do podpisania pokoju paryskiego w 1259 roku. Henryk III utracił wszystkie ziemie oprócz Gujenny w wyniku czego stał się wasalem francuskim, a także zrzekł się pretensji do utraconych posiadłości na kontynencie. Tak zakończył się pierwszy poważny konflikt anglo-francuski.
We Francji i Anglii istniała monarchia stanowa co w pewnym stopniu ograniczało władze monarchy. Musiał on konsultować się w sprawach kraju ze szlachtą i mieszczaństwem.
Od ostatniego konfliktu tych państw władcy skupili się przede wszystkim nad sprawami wewnętrznymi. We Francji po bezpotomnej śmierci Karola IV Wielkiego, która zakończyła panowanie dynastii Kapetyngów pojawił się problem dynastyczny - kto ma przejąć władze. Pretendentów do tronu było dwóch: Edward III syn siostry zmarłego Karola IV Izabeli i Filip VI syn Karola Walezjusza. Zgodnie z zasada prawa francuskiego tronu nie można było dziedziczyć w linii żeńskiej, dlatego na króla wybrano Filipa VI, który został koronowany w 1328 roku i dał początek nowej dynastii Walezjuszy. Edward III został królem Anglii w 1327 roku i nie rościł na razie żadnych praw do korony francuskiej, a nawet złożył hołd Filipowi VI jako par z Akwitanii.

Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Typ pracy