profil

System ochrony prawnej UE

drukuj
satysfakcja 57 % 53 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

O interpretacji dostosowującej można więc mówić jedynie w kontekście dyrektywy już implementowanej i tylko wtedy, gdy treść ustawy implementującej budzi pewne niejasności lub jest częściowo niezgodna z treścią dyrektywy. Sąd krajowy ma wtedy obowiązek interpretować ustawę tak, by dostosować ją do wymogów dyrektywy. Na ten temat ETS wypowiedział się m.in. w sprawach: Haaga (nr 32/74); Mazzalai v Ferrovia del Renon (nr 111/75); Felicitas v Finanzamt für Verkehrsteuern (nr 270/81); Wendelboe v L. J. Music (nr 19/83); Habermann-Beltermann v Arbeiterwohlfahrt (C-421/92).
Pośredni skutek sensu stricto oznacza natomiast interpretację prawa krajowego w zgodzie z treścią prawa wspólnotowego w razie zupełnie nieprawidłowej implementacji lub jej braku. Chodzi tu o sytuacje wyjątkowe, gdzie bez zastosowania zasady pośredniego skutku niemożliwe byłoby powołanie się na przepisy dyrektywy. Interpretacja zgodna z prawem wspólnotowym obejmuje wówczas całość prawodawstwa krajowego, nie tylko ustawę implementującą. Cały niemal ciężar stosowania tej doktryny spoczywa na sądach krajowych, ale w tym też tkwi jej słabość. Bardzo wiele bowiem zależy od interpretacji sądu: czy uzna on niekorzystne dla danej osoby (poszkodowanej) przepisy krajowe za sprzeczne z określoną dyrektywą (Teodoro Wagner Miret v Fondo de Garantia Salarial, sprawa nr C-334/92).
Tzw. skutek Grimaldi wywodzi się z orzeczenia Grimaldi v Fonds des Maladies Professionnelles (C-322/88). W sprawie tej sąd krajowy zwrócił się do ETS z pytaniem: czy możliwe jest uznanie bezpośredniej skuteczności zalecenia (niewiążący akt prawny Wspólnoty). Odpowiedź: zalecenie nigdy nie będzie mieć bezpośredniego skutku, nie znaczy to jednak, że nie odnosi żadnych skutków prawnych. Zdaniem ETS, sąd krajowy ma obowiązek wziąć zalecenie pod uwagę przy rozstrzyganiu sporu doń wniesionego, zwłaszcza gdy zalecenie może wyjaśnić, czy doprecyzować treść przepisów prawa krajowego czy wspólnotowego. Tak więc pozbawiony mocy wiążącej akt prawny Wspólnoty może być wykorzystany do interpretacji aktu wiążącego. ETS polecił uwadze sądów krajowych również unijne programy działania i uchwały Rady (GB-INNO-BM, C-362/88), a także uchwały Parlamentu Europejskiego (Luxembourg v Parliament, C-213/88 oraz 39/89). Na skutek Grimaldi powołują się obecnie, co ciekawe, nie tylko sądy krajowe (te są dość ostrożne w stosowaniu tej doktryny), ale też Europejski Trybunał Praw Człowieka (sprawa z 30 czerwca1993, Sigurjónsson v Iceland). Lista aktów, którym można by przyznać atrybut takiego skutku, nie jest przy tym zamknięta, tak więc sądy krajowe muszą być świadome tego, jak doskonałej znajomości prawa wspólnotowego wymaga od nich doktryna Grimaldi.

12) Treść i konsekwencje zasady interpretacji prawa krajowego zgodnie z prawem wspólnotowym.

Data dodania: 2010-02-08

Podobne tematy:
Unia Europejska system ochrony prawnej Unii Europejskiej Źródła prawa Unii Europejskiej prawa Unii Europejskiej hierarchia źródeł prawa Unii Europejskiej prawo wspólnotowe prawo europejskie prawo unijne rodzaje źródeł prawa Unii Europejskiej WSZYSTKIE
Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Nauki
Typ pracy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.