profil

Granice w wychowaniu

drukuj
satysfakcja 84 % 18 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Opinie

Psychologia społeczna i wychowawcza, dr Kulpa,
opracowanie zagadnień do egzaminu z książki: Kiedy pozwolić? Kiedy zabronić?, Robert J. MacKenzie,

Rozdziału I:
1) Wyjaśnić, dlaczego dzieciom należy wytyczać granice określające zakres ich działań?
Dzieci chcą i potrzebują rozumieć reguły rządzące ich światem. Chcą wiedzieć, czego się od nich oczekuje, jakie są ich relacje z innymi ludźmi, jak daleko mogą się posunąć oraz co się dzieje, kiedy posuną się za daleko. W miarę dorastania potrzebują sposobu, by poznać swoje rosnące umiejętności i możliwości. Dlatego w miarę rozwoju dzieci granice muszą być wciąż na nowo dostosowywane do ich potrzeb.
Wszystkie dzieci odczuwają potrzebę testowania i odkrywania otaczającego je świata. Jednak jednocześnie potrzebują wyraźnie wytyczonych granic, określających zakres ich działań. Potrzebują jasnych komunikatów na temat zasad i oczekiwań, aby nauczyć się powszechnie akceptowanych zachowań (by pojawiając się w nowym środowisku być tolerowanym i akceptowanym). Dzieci muszą poznać odpowiedzi na ważne pytania: Co jest w porządku a co nie? Kto tu naprawdę dowodzi? Jak daleko mogę się posunąć? Co się stanie jeśli posunę się za daleko? Rodzice mogą uczynić ten proces o wiele łatwiejszym, dostarczając swoim dzieciom właściwych informacji.
• Granice pomagają dzieciom w odkrywaniu świata
Dzieci od niemowlęctwa są badaczami. Zajmują się testowaniem, odkrywaniem oraz zbieraniem informacji dotyczących świata i jego funkcjonowania. Są bystrymi obserwatorami, naśladującymi obserwowane zachowania, zauważającymi relacje przyczynowo-skutkowe oraz formułującymi przekonania oparte na zebranych przez siebie informacjach.
Badania dzieci prowadzą do odkryć, jednak zbierane informacje oraz wnioski, do których dochodzą często odbiegają od oczekiwań rodziców. Dlaczego? Ponieważ na obserwacje dzieci większy wpływ ma to, czego doświadczają, niż to, co im się mówi.
• Granice określają ścieżkę akceptowanych zachowań
Kiedy granice są jasno określone i niezmienne, dzieciom łatwiej jest poznać właściwą ścieżkę którą powinny i podążają. Jednak jeżeli granice są niejasne lub zmienne, dzieci często zbaczają z kursu i wpadają w kłopoty.
• Granice określają związki z ludźmi
Informacje zebrane przez dzieci pozwalają im odkryć, jaką mają siłę w relacjach z dorosłymi i w jakim stopniu kontrolują sytuację. Kiedy dzieciom oddaje się zbyt dużo władzy i kontroli, często zaczynają one przeceniać swoje wpływy i autorytet. Ich granice rozmywają się, a one same nieustannie sprawdzają sytuacje, co naraża je na konflikty i próby sił.
• Granice są jak ogrodnicze tyczki wspomagające wzrost
Granice mogą również pokazać rodzicom z czym ich dzieci nie są w stanie sobie jeszcze poradzić przez przesuwanie granic.

Przydatna praca? Tak Nie
Wersja ściąga: granice_w_wychowaniu.doc
(0) Brak komentarzy
Typ pracy


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.