profil

Historia polityczna PRL 1945-89 w zarysie

drukuj
satysfakcja 59 % 24 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Temat: Historia polityczna Polski po 1945 roku.
P
olska wyszła z II wojny światowej jako pokonany zwycięzca. Rzeczpospolita poniosła niebywały wysiłek społeczno-ekonomiczny jawnie przyczyniając się do klęski hitleryzmu. Jednakże ostatecznie z różnych przyczyn nie została doceniona, przez jakby się wydawać mogło, swoich sprzymierzeńców. Pozostawiona sama sobie na pastwę cynicznej i obłudnej gry Józefa Stalina, a także głęboko wyniszczona trwającą sześć lat okupacją nie była w stanie obronić się przed Armią Czerwoną. W pracy zostanie opisana w zarysie historia polityczną Polski pomiędzy 21 VI 1945 – 6 VI 1989. Pierwsza data jest bardzo znamienna- jest to dzień ukonstytuowania się Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, ale także wydania ciężkich wyroków w tzw. „Procesie Szesnastu”. Druga zaś to dzień pierwszych wolnych wyborów po wojnie.
Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej był potrzeby bardziej Stalinowi niż społeczeństwu polskiemu. Polska nie potrzebowała nowej instytucji ustrojowej takiej jak TRJN ze względu na istniejący i legalnie działający Rząd Polski na uchdźctwie w Londynie. Prezydent Raczyński w nocie do rządu angielskiego pisał: „jedynym legalnym rządem pozostaje rząd RP w Londynie, a wojna rozpoczęta w obronie nienaruszalności i niepodległości granic zakończyła się pozbawieniem Polski niepodległości i oddaniem kraju pod panowanie obcego mocarstwa. ” TRJN został utworzony jako marionetkowy rząd uległy wobec dyplomacji radzieckiej tak dalece, iż oficerowie sowieccy, sędziowie i prokuratorowi otrzymali prominentne stanowiska, a czasem kompetencje szersze niż ich polscy odpowiednicy. Na czele Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej stanął Edward Osóbka-Morawski, a Gomułka i Mikołajczyk objęli teki wicepremierów, a drugi z nich jednocześnie tekę ministra rolnictwa. Zdecydowano się na równy podział ministerstw [po sześć] dla komunistów (PPR), socjalistów (PPS) oraz ludowców (PSL).
Próbą generalną przed zbliżającymi się wyborami do sejmu ustawodawczego miało być referendum z 1946 roku, w którym społeczeństwo miało się wypowiedzieć co do kwestii ustrojowych- zniesienia senatu, ustalenia granicy zachodniej oraz dalsza ewolucja ustrojowa. Przeprowadzenie referendum miało być głównym sprawdzianem możliwości organizacyjnych przed fałszowaniem wyborów 1947. Kandydatów do Komisji Wyborczych mogły zgłaszać jedynie rady narodowe, co w oczywisty sposób uniemożliwiała pluralizm komisji i ich bezstronność. Do agitacji zaangażowano szerokie masy nowopowstałego MO oraz wojska, a z drugiej strony aresztowano wielu działaczy PSL. W referendum wzięło udział 85% uprawnionych do głosowania. Samo głosowanie miało charakter konstytutywny, a nie ustrojodawczy. Miało charakter dyrektywy politycznej, a nie prawnej.

Załączniki:
Przydatna praca? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Historia Polski