profil

Zróżnicowanie poziomu rozwoju społeczno-ekonomicznego państw świata

drukuj
satysfakcja 67 % 63 głosów

Poziom rozwoju społeczno-ekonomicznego państw współczesnego świata jest bardzo zróżnicowany, co jest wynikiem uwarunkowań natury przyrodniczej (np. niekorzystne warunki do rozwoju rolnictwa, brak surowców mineralnych), politycznej (np. konflikty zbrojne, niestabilne i nieudolne rządy, izolacja na arenie międzynarodowej), społecznej (np. słabo rozwinięta oświata i opieka medyczna, co wpływa na niską jakość siły roboczej), gospodarczej (np. brak rozwiniętego przemysłu i tradycji przemysłowych, słabo rozwinięta infrastruktura komunikacyjna) oraz historycznej (np.przeszłość kolonialna).
W porównaniach międzynarodowych najczęściej używanym wskaźnikiem poziomu rozwoju społeczno-ekonomicznego państw jest wielkość produktu krajowego brutto (PKB), produktu narodowego brutto (PNB) lub dochodu narodowego brutto przypadająca na jednego mieszkańca i podawana najczęściej w dolarach.Wielkości PKB w dolarach USA zniekształca jednak prawdziwe relacje cen i dochodów w państwach słabiej rozwiniętych gospodarczo.W wielu krajach rzeczywiste możliwości nabywcze walut są wyższe niż po ich przeliczeniu na dolary według oficjalnego kursu. Dlatego też w celu uzyskania rzeczywistej pozycji danego państwa w gospodarce światowej oblicza się produkt krajowy brutto, korzystając z przelicznika dolarowego według jego mocy nabywczej w danym kraju (purchasing-power parity – PPP).

Państwa o największym PKB oraz PKB wg parytetu siły nabywczej (PPP) w 2000 r.

Państwa PKB (w mld $) PKB wg PPP (w mld $) PKB w PPP (w dolarach/osobę)
USA 9837,4 9612,7 34142
Japonia 4841,6 3394,4 26755
Niemcy 1873,0 2062,2 25103
Wlk. Brytania 1414,6 1404,4 23509
Francja 1294,2 1426,6 24223
Chiny 1080,0 5019,4 3976
Włochy 1074,0 1363,0 23626
Kanada 687,9 856,1 27840
Brazylia 595,5 1299,4 7625
Meksyk 574,5 884,0 9023
Hiszpania 558,6 768,5 19472
Indie 457,0 2395,4 2358
Polska 157,7 349,8 9051

Biorąc pod uwagę poziom rozwoju społeczno-ekonomicznego, państwa świata można podzielić na trzy główne grupy: Państwa wysoko rozwinięte – zaliczają się do nich wszystkie kraje Europy Zachodniej i Środkowej, Stany Zjednoczone, Kanada, Cypr, Izrael, Japonia, Korea Pd., Singapur, Australia i Nowa Zelandia. Charakteryzują się one:
• wysokim poziomem rozwoju wszystkich dziedzin gospodarki;
• wysokim poziomem PKB w przeliczeniu na 1 mieszkańca (powyżej 10 tys. dolarów);
• w strukturze zatrudnienia dominuje sektor usług (powyżej 60% ogółu zatrudnionych) przy niewielkim udziale rolnictwa (poniżej 10%);
• największy udział w tworzeniu PKB ma sektor usług (powyżej 60%) przy niewielkim udziale rolnictwa (poniżej 5%);
• wysokim poziomem oświaty (niewielki odsetek analfabetów poniżej 5%) i opieki medycznej (wysoki wskaźnik przeciętnej długości życia);
• wysokim poziomem rozwoju infrastruktury transportowej i łączności.

Państwa dynamicznie się rozwijające – należy do nich większość państw Ameryki Łacińskiej, niektóre kraje Afryki (RPA, Nigeria, Maroko, Egipt, Algieria) oraz większość państw Azji i Oceanii.Charakteryzują się one:
• stopniowym wzrostem wartości PKB (w przypadku Chin i tzw. „Azjatyckich Tygrysów” wzrost ten jest bardzo duży);
• stopniowym spadkiem znaczenia rolnictwa w gospodarce (zarówno ze względu na udział w tworzeniu PKB, jak i odsetek pracujących w nim osób);
• wzrostem znaczenia sektorów przemysłu oraz usług w tworzeniu PKB i w strukturze zatrudnienia;
• dużym zróżnicowaniem wartości PKB przypadającego na1 mieszkańca (między 1000 a 10000 dolarów).

Państwa opóźnione w rozwoju (stagnujące w rozwoju) – należą do nich głównie najbiedniejsze kraje Afryki, grupa najbiedniejszych państw Azji Południowej i Południowo-Wschodniej (Afganistan, Bangladesz, Bhutan, Jemen, Laos, Myanmar, Nepal, Kambodża) oraz najbiedniejsze kraje w Ameryce Łacińskiej (Haiti, Kuba, Salwador, Nikaragua, Honduras). Charakteryzują się one:
• niskim wskaźnikiem PKB na 1 mieszkańca (poniżej 1000dolarów);
• słabo rozwiniętymi sektorami przemysłu i usług;
• dominacją zatrudnienia w rolnictwie oraz dużym udziałem tego sektora w tworzeniu PKB;
• niskim poziomem oświaty (wysoki wskaźnik analfabetyzmu) i opieki medycznej (niski wskaźnik przeciętnej długości życia);
• dużym uzależnieniem od międzynarodowej pomocy finansowej i żywnościowej.

Przydatne hasło? Tak Nie


Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w urządzeniu końcowym. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w Serwis stosuje pliki cookies w celu świadczenia usług. Więcej szczegółów w polityce prywatności.